Rynek pracy w Unii Europejskiej w 2024 roku
Dane opublikowane przez Eurostat w czwartek pokazują, że luka na rynku pracy w Unii Europejskiej wynosiła 11,7 procent rozszerzonej siły roboczej w 2024 roku. Oznacza to 26,7 miliona osób w wieku od 15 do 74 lat, które były dostępne do pracy, ale nie uczestniczyły w rynku pracy w pełni swoich możliwości. To kompleksowe mierzenie obejmuje osoby bezrobotne, niedostatecznie zatrudnione, poszukujące pracy, choć nie są natychmiast dostępne do pracy, oraz te, które są natychmiast dostępne do pracy, ale nie poszukują zatrudnienia.
Różnice między krajami UE
Dane pokazują, że Cypr odnotował lukę na rynku pracy na poziomie 8,8 procent w 2024 roku, co plasuje go znacznie poniżej średniej UE. W całej Unii Europejskiej luka na rynku pracy wykazuje tendencję spadkową, z niewielkimi wahaniami, zmniejszając się z 18,6 procent w 2015 roku. Wśród krajów UE, Hiszpania odnotowała najwyższą lukę na rynku pracy w 2024 roku na poziomie 19,3 procent rozszerzonej siły roboczej, następnie Finlandia z 17,9 procent oraz Szwecja z 17,8 procent.
Przeciwnie, najniższą lukę na rynku pracy odnotowano w Polsce na poziomie 5,0 procent, na Malcie 5,1 procent, oraz w Słowenii i na Węgrzech, gdzie było to 6,3 procent.
Składniki luki na rynku pracy
Szczegółowy podział luki na rynku pracy w UE pokazał, że osoby bezrobotne stanowiły największy segment, wynoszący 5,7 procent rozszerzonej siły roboczej. Pozostałe elementy to osoby dostępne do pracy, ale nie poszukujące zatrudnienia na poziomie 2,7 procent, niedostatecznie zatrudnieni pracownicy w niepełnym wymiarze godzin na poziomie 2,4 procent, oraz osoby poszukujące pracy, ale nie natychmiast dostępne do pracy na poziomie 0,9 procent.
Raport również wykazał, że osoby bezrobotne stanowiły większość luki na rynku pracy w 23 krajach UE. Hiszpania zarejestrowała najwyższy udział bezrobocia w swojej luce na poziomie 10,9 procent, a następnie Grecja z 9,9 procent oraz Finlandia i Szwecja, obie z 7,9 procent.
Wzorce w poszczególnych krajach
Jednak niektóre kraje prezentowały różne wzorce. Większość luki w Irlandii i Holandii pochodziła od niedostatecznie zatrudnionych osób pracujących w niepełnym wymiarze godzin, wynoszących odpowiednio 4,4 procent i 4,9 procent. W Czechach największa część przypadała na osoby poszukujące pracy, ale nie natychmiast dostępne do jej podjęcia, co stanowiło 3,1 procent, podczas gdy we Włoszech najwyższy udział dotyczył osób dostępnych do pracy, ale nie poszukujących zatrudnienia, wynoszący 7,3 procent.
